Obiekty historyczne
Dla kamienic zabytkowych
Praca przy budynkach o wartości historycznej wymaga innego podejścia. Rozumiemy tę różnicę.
Praca przy budynkach o wartości historycznej wymaga innego podejścia. Rozumiemy tę różnicę.
Drewniane okiennice zewnętrzne w poznańskich kamienicach to nie tylko element dekoracyjny. To część historycznej tkanki miejskiej, która przetrwała wojnę, liczne remonty i zmiany właścicieli.
Wiele z tych okiennic pochodzi z okresu przełomu XIX i XX wieku. Noszą ślady rzemieślniczej pracy stolarzy, którzy budowali je z myślą o trwałości. Drewno, z którego zostały wykonane, jest dziś trudne do zdobycia — mowa o starym, wolnorosnącym drewnie o gęstych słojach, znacznie trwalszym od współczesnych materiałów.
Dlatego przy pracy w obiektach zabytkowych kierujemy się zasadą minimalnej ingerencji. Naprawiamy tyle, ile konieczne. Zachowujemy tyle, ile możliwe.
Przed przystąpieniem do pracy fotografujemy i opisujemy stan okiennic. Ta dokumentacja jest przydatna zarówno dla właściciela, jak i dla ewentualnych rozmów z konserwatorem. Pokazuje, co było, i co zostało zmienione.
Nie wymieniamy elementów, które można naprawić. Nie zmieniamy formy ani koloru bez wyraźnej potrzeby i uzgodnienia z klientem. Każda decyzja o wymianie elementu jest poprzedzona oceną, czy naprawa nie jest możliwa.
Przy odświeżaniu powłok staramy się odtworzyć oryginalną kolorystykę lub zbliżyć się do niej. Analizujemy warstwy farby widoczne w miejscach uszkodzeń. W przypadku budynków wpisanych do rejestru — uzgadniamy kolor z konserwatorem.
Tam, gdzie to możliwe, stosujemy techniki i materiały odpowiednie do okresu powstania budynku. Unikamy materiałów syntetycznych w miejscach, gdzie widoczna jest historyczna stolarka. Kity, impregnaty i powłoki dobieramy z myślą o długim życiu drewna.
Zabytek nie jest muzeum. Żyje, wymaga utrzymania i adaptacji do współczesnego użytkowania. Naprawa okiennic to jeden ze sposobów, żeby ten dialog między historią a teraźniejszością trwał.
Polska ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568 z późn. zm.) rozróżnia prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku. Bieżące naprawy konserwatorskie, polegające na zachowaniu i utrwalaniu istniejącej substancji zabytkowej, mają inny status prawny niż prace zmieniające formę lub materiał.
Wymiana uszkodzonej lameli na identyczną, regulacja zawiasów czy odświeżenie istniejącej powłoki to czynności, które zazwyczaj mieszczą się w kategorii bieżącego utrzymania. Natomiast zmiana formy okiennicy, jej koloru w sposób odbiegający od historycznego lub zastąpienie drewna innym materiałem — to już interwencje wymagające uzgodnień.
Doradzamy klientom w kwestii zakresu formalnego planowanych prac. Nie jesteśmy jednak kancelarią prawną ani organem konserwatorskim — w sprawach wymagających oficjalnych decyzji kierujemy do właściwych instytucji.
Skontaktuj się z nami, żebyśmy mogli ocenić stan okiennic i omówić możliwości naprawy z poszanowaniem historycznego charakteru budynku.